Κακηνύχτα σε κάθε Mladić
Αντριανός Χαραλάμπους
8/31/20261 min read
Κακηνύχτα σε κάθε Mladić
του Αντριανού Χαραλάμπους
Ο θάνατος από φυσικά αίτια ενός γενοκτόνου είναι απλά είδηση. Η δια βίου φυλάκιση του είναι ο καρπός της δικαιοσύνης που το κοινωνικό συμβόλαιο σήμερα επιβάλλει ως την εσχάτη των ποινών. Δεν φέρνει τους χιλιάδες των νεκρών πίσω και δεν ισορροπεί μια χώρα που ο ίδιος και οι όμοιοι του βούτηξαν στην πίσσα του φασιστικού τυφλού μίσους και της αδηφάγας εκδίκησης. Επιβεβαιώνει όμως ένα νομικό προηγούμενο για το που πρέπει να καταλήγουν οι εγκληματίες φασίστες και οι γενοκτόνοι, σε συνέχεια ουσιαστικά της Δίκης της Νυρεμβέργης.
Για να μην βρίσκει αντιστοιχίες κάποιος στον βίο του “Σφαγέα της Βοσνίας” και της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας του Ισραήλ, πρέπει είτε να εθελοτυφλεί, είτε να μην έχει ιδέα για το τι συμβαίνει γύρω του. Όταν δημόσια δίνονται εντολές για να γίνονται στόχος πυκνοκατοικημένων περιοχών στη Γάζα για “μέγιστα απότελέσματα”, είναι αδύνατον να μην ηχούν στα αυτιά μας οι εντολές του Mladić: “Βομβαρδίστε τις σεσημασμένες μουσουλμανικές γειτονιές”. Όταν Galland και Ben Gvir παρομοιάζουν με “σφάγεια” και “υπάνθρωπους” του Παλαιστηνίους δεν μπορεί να μην έρχονται στο μυαλό μας οι ομιλίες του. Όταν αθώοι πολίτες μαντρίζονται και βασανίζονται πριν εκτελεστούν με την υπόσχεση ενός κομματιού ψωμί, πώς γίνεται να μην έρχεται στο μυαλό μας η σφαγή στη Srebrenica; Όταν ολόκληρος ο πληθυσμός ενός λαού ταπελώνεται ως “τρομοκράτης και εξτρεμιστής ισλαμιστής” - από νεογέννητα μέχρι και υπερήλικες - πώς γίνεται να μην θυμόμαστε τα επιχειρήματα του δικηγόρου του Mladić στη δίκη του στη Χάγη; Και πως γίνεται ενώ τα αναγνωρίζουμε ως ανθρωπότητα και ως Διεθνείς Θεσμοί τούτα τα εξόφθαλμα, να αφήνουμε νέους γενοκτόνους να ενεργούν ουσιαστικά ανενόχλητοι;
Στον απόηχο όλων αυτών ένα σκάφος βυθίζεται ανοιχτά της Κύπρου και παίρνει μαζί του 8 τουλάχιστον αθώες ψυχές. Ο πολύπαθος κυπριακός λαός μοιράζεται σε συμπονούντες και πανηγυρίζοντες. Αυτοί που με τον σταυρό στο χέρι περιμένουν τους αγνοούμενους να γυρίσουν και θρηνούν τους νεκρούς μας μαζί μας, χαίρονται με τον θάνατο παιδιών και εύχονται για περισσότερα. Παράλληλα στη Σερβία και στην Republika Srpska στη Βοσνία, νέοι άνθρωποι ακόμα μιλούν για την “άδικη φυλάκιση ενός υπερασπιστή της ελευθερίας των Σέρβων της Βοσνίας”. Αναζητούν τη δικαίωση ενός ανθρώπου που κατακρεούργησε χιλιάδες γιατί ήθελε μια “Βοσνία αμιγώς Σέρβοχριστιανική”, καθρεφτίζοντας όσους γύρω μας εκθειάζουν ακόμα τους εγκληματίες που διχοτόμησαν την Κύπρο στο όνομα μισής έστω Κύπρου αμιγώς ελληνοχριστιανικής.
Τούτο το άρθρο κλείνει εδώ. Δεν θα είναι μια ανάλυση. Απλά μια επαγρύπνηση. Με την ευχή όλοι οι γενοκτόνοι να σαπίσουν στη φυλακή μέχρι το θάνατο τους τζια -
Παρσαμωμένοι τζι άθαφτοι
να μείνουν σαν πεθάνουν,
να πα να τους ιφτύννουσιν,
όποττεν ανεφάνουν!
Τζιαι τούτη ναν η δόξα τους
τζι η μνήμη τους για πάντα,
τέθκοια τιμή γρειάζεται
μια βρωμισμένη λάντα!
(Παύλος Λιασίδης)